بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيمِ

Have Mercy, O Most Merciful

In Kashmir, people recite a refrain-based devotional poem where “تو رحم کن رحیما” is repeated every line. It’s very commonly attributed online to سعدی, but the exact text oes not match S'adi's authenticated “مناجات”. His well-known munājāt in بوستان، باب دهم (در مناجات و ختم کتاب) includes lines like:

خدایا به عزّت که خوارم مکن / به ذلّ گنه شرمسارم مکن

That “شرمسارم” line could be one reason people later connected this circulating poem to سعدی. This seems like the composition of a Kashmiri Farsi scholar. The refrain ‘تو رحم کن رحیما’ is credibly documented with an identified Urdu poet Abr, which I have translated at the end of this page.  But first, let me share the devotional poem and it's translation:

 

من بنده شرمسارم، تو رحم کن رحیما

I am a servant, ashamed—have mercy, O Most Merciful.

 در فسق بی‌شمارم، تو رحم کن رحیما

Lost in sins beyond counting—have mercy, O Most Merciful.

اندر سرای فانی کردم گناه، تو دانی

In this perishing world I sinned—you know it all.

درمانده را بخوانی، تو رحم کن رحیما

Call back the helpless one—have mercy, O Most Merciful.

شرمنده‌رویِ زردم، جرمِ عظیم کردم

My face is pale with shame; I have committed a great wrong.

خود را به تو سپردم، تو رحم کن رحیما

I have placed myself in Your hands—have mercy, O Most Merciful.

غیبت، دروغ گفتم، غافل بسی بخفتم

I backbit; I lied; I slept in heedlessness for so long.

توبه بسی شکستم، تو رحم کن رحیما

I broke my repentance time and again—have mercy, O Most Merciful.

در وقتِ نزعِ جانم، گویا بکن زبانم

At the hour my soul is taken, make my tongue speak clearly,

تا کلمه را بخوانم، تو رحم کن رحیما

so I may recite the sacred words—have mercy, O Most Merciful.

از تن رود چو جانم، بسته شود زبانم

When my soul leaves my body, and my tongue is bound,

بیچاره چون بِجانم، تو رحم کن رحیما

what will become of me, helpless, in that moment?—have mercy, O Most Merciful.

در گور چون بمانم، تنها چو بی‌کسانم

When I remain in the grave, alone like one with no one,

هر دم همین بخوانم، تو رحم کن رحیما

with every breath I will still cry: have mercy, O Most Merciful.

یارب، بحقِ مردان، گورم فراخ گردان

O Lord, for the sake of the righteous, make my grave spacious;

از فضل تا قیامت، تو رحم کن رحیما

by Your grace, until the Resurrection—have mercy, O Most Merciful.

یا رب، گنهکارم، پُرعیب، شرمسارم

O Lord, I am a sinner—full of faults, full of shame.

جز تو کسی ندانم، تو رحم کن رحیما

I know no refuge but You—have mercy, O Most Merciful.

جنت بده مکانم، با جمله مؤمنانم

Grant me Paradise as my dwelling, among all the faithful,

 تا جاودان بمانم، تو رحم کن رحیما

so I may remain forever—have mercy, O Most Merciful.

عمرم گذشت باطل، کرده گناه حاصل

My life has passed in vain; all I have harvested is sin.

بر این فقیرِ غافل، تو رحم کن رحیما

On this poor, heedless one—have mercy, O Most Merciful.

 

 

 

The poem by Abr Mirzapuri

شرم و گنہ میں ڈوبا تو رحم کن رحیما
ابرؔ مرزاپوری

 

شرم و گنہ میں ڈوبا تو رحم کن رحیما

Steeped in shame and sin—have mercy, O Most Merciful.

شرم و گنہ میں ڈوبا تو رحم کن رحیما

Steeped in shame and sin—have mercy, O Most Merciful.

عاصی ہوں میں سراپا تو رحم کن رحیما

I am disobedience from head to toe—have mercy, O Most Merciful.

انی ظلمت نفسی ہے تیری ذات رحماں

 I tortured myself with sin, yet Your very being is Mercy.

تو لطف کن کریما تو رحم کن رحیما

Show me Your kindness, O Generous One—have mercy, O Most Merciful.

بیحد ہیں جرم و عصیاں فاغفرلی یا الٰہی

My crimes and rebellions are beyond count—so forgive me, my God.

لا تقنطوا ہوں سنتا تو رحم کن رحیما

I keep hearing, “Do not despair”—have mercy, O Most Merciful.

میں تو نہیں ہوں موسیٰ پھر کیسی لن ترانی

I am no Moses—so why should I face “You shall not see Me”?

جلوہ دکھا دے اپنا تو رحم کن رحیما

Show me a glimpse of Your radiance—have mercy, O Most Merciful.

عاصی ہوں گو کہ لیکن بہرِ رسول اکرم

Though I am a sinner, yet for the sake of the Noble Messenger—

امید میری برلا تو رحم کن رحیما

my hope still shines clear—have mercy, O Most Merciful.

ہوں خاص میں بھی بندہ دعوا نہیں یہ مجھ کو

I do not claim to be a “chosen” servant—no such claim is mine.

ہوں تیرا نام لیوا تو رحم کن رحیما

I am one who calls Your Name—have mercy, O Most Merciful.

شاہد ہوں میں خدایا معبود ہے تو یکتا

I bear witness, my God: You alone are the One to be worshipped.

تیرا ہی ہے بھروسا تو رحم کن رحیما

My trust is only in You—have mercy, O Most Merciful.

گو من گناہ گارم غفاریٔ تو دانم

Yes, I am a sinner—yet I know You as the Great Forgiver.

تو رحم کن خدایا تو رحم کن رحیما

Have mercy, O God—have mercy, O Most Merciful.

یا رب بروز محشر پیشِ جمیع مرداں

O Lord, on the Day of Gathering, before all people—

رسوانہ مجھ کو کرنا تو رحم کن رحیما

do not let me be disgraced—have mercy, O Most Merciful.

یا رب بحقِ مرداں گورم فراخ گرداں

O Lord, for the sake of the righteous—make my grave wide and open.

بر ابر روز فردا تو رحم کن رحیما

And for Abr, on the coming day—have mercy, O Most Merciful.

 A couple of quick phrase-notes (so the English lands right):

 فاغفرلی: “forgive me” (a direct plea to God).
 لا تقنطوا: “do not despair” (echoing a Qur’anic reassurance).
 لن ترانی: “You shall not see Me” (linked to the Musa/Moses episode).
 جلوہ: not just “light,” but a flash/manifestation—a mystical “unveiling.”